عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تختهاى آراسته نشسته در مملكت خويش مىنگرند . ( 23 )
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
مىشناسى در رويهاشان تازگى نعمت ،
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ خِتامُهُ مِسْكٌ
خورانيده مىشوند از مى مهر نهاده
مهر وى مشك خوشبوى با راحت ؛
وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ
و اندرين نبرد كنند نبردكنندگان ، و رغبت نمايندا رغبت نمايندگان . ( 24 - 26 )
وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ
و از چشمه تسنيم بود آميزش آن . ( 27 )
عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ
چشمهاى كه مىخورند از وى مقرّبان . ( 28 )
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ
آنها كه شرك آوردند در دنيا از آنها كه ايمان آوردند مىخنديدند . ( 29 )
وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ
و چون بر ايشان مىگذشتند به سوى يكديگر در عقب « 1 » ايشان چشمك مىزدند . ( 30 )
وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ
و چون مىگشتند به سوى كسان « 2 » خويش با خوش منشى و گردنكشى مىگشتند . ( 31 )
وَ إِذا رَأَوْهُمْ قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالُّونَ
و چون مىديدند مؤمنان را مىگفتند اينهااند گمراهان . ( 32 )
وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ
و فرستاده نشدهاند كافران بر مؤمنان نگه « 3 » با نان . ( 33 )
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
امروز مؤمنان از كافران مىخندند . ( 34 )
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تختهاى آراسته نشسته به كافران مىنگرند . ( 35 )
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ ما كانُوا يَفْعَلُونَ
جزا داده شدند كافران در خور آنچه « 4 » مىكردند .
( 36 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : در عيب .
( 2 ) - ن : كسهاى .
( 3 ) - ن : نگه .
( 4 ) - ن : آنج .