كِراماً كاتِبِينَ
گرامى نويسندگانند . ( 11 )
يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ
هر چه مىكنيت مىدانند . ( 12 )
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ
نيكان در نعيم بوند . ( 13 )
وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
و بدان در جحيم بوند . ( 14 )
يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ
درآيند به وى روز جزا . ( 15 )
وَ ما هُمْ عَنْها بِغائِبِينَ
و نشوند ايشان غايب از آنجا . ( 16 )
وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ
و چه « 1 » دانى تو كه چه بود روز جزا . ( 17 )
ثُمَّ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الدِّينِ
باز چه دانى تو كه چه بود روز جزا . ( 18 )
يَوْمَ لا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئاً
آن روز كه تنى به حقّ تنى بر نفعى و دفعى توانا نشود .
( 19 )
وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
و همه فرمانها آن روز مر خداى را بود . ( 20 )
هامش
( 1 ) - ن : « و چه » را ندارد .