بندگان ، و قيل « 1 »
وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً
سوگند به كمانهاى غازيان ،
وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً
سوگند به كمندهاى ايشان ،
وَ السَّابِحاتِ سَبْحاً
سوگند به كشتىهاى مجاهدان ،
فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً
سوگند به اسبان مبارزان ،
فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً
سوگند به فرشتگان سازندگان كار ايشان ؛ سوگند بدين سوگندان كه هرآينه بعث است و حساب « 2 » [ است ] ، و ثواب است و عقاب است ، بدان جهان . ( 5 )
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
آن روز كه بلرزد زمين لرزنده [ اى ] . ( 6 )
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
به دم آيدش بدم آيندهاى : اوّل به نفخه « 3 » نخستين بود مر « 4 » هلاك شدن اين جهان را ، و دويم « 5 » به نفخه « 11 » دويم « 10 » بود مر زنده شدن خلقان را . ( 7 )
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ
دلها در آن روز طپان « 6 » بود ،
أَبْصارُها خاشِعَةٌ
ديدههاى ايشان خوابانيده و ترسان بود « 7 » ؛
يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحافِرَةِ
مىگويند كفّار ا بازبرندمان به اوّل كار ، يعنى زنده كنندمان ديگر بار . ( 8 - 10 )
أَ إِذا كُنَّا عِظاماً نَخِرَةً
ا چون استخوانهاى پوسيده شويم « 8 » باز زنده گردانيده شويم .
( 11 )
قالُوا تِلْكَ إِذاً كَرَّةٌ خاسِرَةٌ
مىگويند اگر چنين شود ، پس بازگردانيدن « 9 » با خاكسارى بود .
( 12 )
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ
يك دميدن بود كه به صور دردمند . ( 13 )
فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ
و ناگاه همه را به صحراى قيامت حاضر كنند . ( 14 )
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً
آيا آمد به تو قصّه موسى
چون ندا كردش مولى ، در آن وادى پاك مبارك نامش طوى . ( 16 - 15 )
هامش
( 1 ) - ن : و گويند .
( 2 ) - اصل : حسنات .
( 3 ) - اصل : نفخه .
( 4 ) - ن : « مر » ندارد .
( 5 ) - ن : دوم .
( 6 ) - ن و ت : طپطپان .
( 7 ) - اصل : بودند .
( 8 ) - در اصل : شوم .
( 9 ) - ن : بازگردانيدنى .
( 10 ) - ن : دوم .
( 11 ) - اصل : نفخه .