جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً
اين جزاييست از پروردگار تو عطاى بسنده . ( 36 )
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا
خداوند آسمانها « 1 » و زمينها و آنچه هست ميان اينها
الرَّحْمنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً
وى است رحمن ، نيارند با وى سخن « 2 » گفتن در شفاعت كسى بىفرمان . ( 37 )
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا
آن روز كه بايستند روح و فرشتگان « 3 » صف زده ،
لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً
سخن شفاعت نگويند مگر آنك و را دستورى خداى آمده ، و و [ ى ] گويند [ ه ] كلمه صواب يعنى [ گويندهء ] كلمه توحيد بده . ( 38 )
ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ
اينست روز راست ،
فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ مَآباً
هر كه خواست ساخت خود را [ به خداى خويش ] بازگشتى چنانك خواست . ( 39 )
إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً
ما ترسانيديمتان « 4 » به عذابى نزديك زود ،
يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ
آن روز بيند مرد آنچه پيش « 5 » فرستاده بود ؛
وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً
و كافر گويد كاشكى من خاك گشتمى « 6 » چون وحوش و حشرات ، و نماندمى در دوزخ و عقوبات . ( 40 )
هامش
( 1 ) - ن : آسمان .
( 2 ) - ن : سختى .
( 3 ) - ن : و ملائكه .
( 4 ) - اصل : شان .
( 5 ) - ن : آنج به قيامت پيش .
( 6 ) - اصل : كشمى .