را . ( 34 )
هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ
اين آن روز است كه سخن نگويند . ( 35 )
وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ
و دستورى ندهندشان كه عذرى آرند . ( 36 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ
اين روز حكم است جمع كرديمتان ، با پيشينيان . ( 37 - 38 )
فَإِنْ كانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ
اگر هستتان « 1 » دستانى [ كه ] بجهيت از عذاب من به وى به كنيت آن دستان . ( 39 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ
ترسكاران ، در سايههاى بهشت بوند و در چشمههاى روان . ( 40 - 41 )
وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ
و ميوهها به آرزوى ايشان . ( 42 )
كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
گويندشان فرشتگان ، بخوريت طعام و شراب بهشتى خوش و گواران ، بدان طاعتها كه مىكرديت بدان جهان . ( 43 )
إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
ما همچنين دهيم جزاى محسنان . ( 44 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ
بخوريت و نهمتها برانيت در روزگار اندك اى مشركان ، كه شماييت جانيان . ( 45 - 46 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ
و چون گفته مىشودشان كه نماز آريت با « 2 » ركوع و سجود نمىآرند ، و قيل و چون گفته مىشودشان كه گردن دهيت مر حقّ را گردن نمىدهند . ( 47 - 48 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ
به كدام حديث خواهند گرويدن [ بعد از قرآن ] اين كافران ، چون نمىگروند به قرآن . ( 49 - 50 )
هامش
( 1 ) - اصل : شان .
( 2 ) - اصل : يا .