به بادهاى « 1 » زمين را زندهكنندگان ،
فَالْفارِقاتِ فَرْقاً فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً
سوگند به آيات قرآن ، كه در وى فرق است ميان حقّ و باطل و پند است به حقّ همه عالميان . ( 5 - 6 )
إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ
سوگند بدين سوگندان ، كه افتادنى است آنچه وعيد كردهاندتان . ( 7 )
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ
چون ستارگان بىنور كرده شوند . ( 8 )
وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ
و چون آسمانها شكافانيده شوند . ( 9 )
وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ
و چون كوهها از جاى بركنده شوند . ( 10 )
وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ
و چون انبيا در آن ميقات معلوم « 2 » جمع كرده شوند . ( 11 )
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ
مر روزى را و چه روزى را زمان داده شوند . ( 12 )
لِيَوْمِ الْفَصْلِ وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ
مر روزى قضا را ، و چه دانى كه چه روزى است روز قضا [ را ] « 3 » . ( 13 - 14 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
واى آن روز مر مكذّبان را . ( 15 )
أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ
ا نه هلاك كرديم پيشينيان را . ( 16 )
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ
باز به دم فرستاديم « 4 » سپسينيان را . ( 17 )
كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ
همچنين هلاك كنيم جانيان را . ( 18 )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
واى آن روز [ مر مكذّبان را ] . ( 19 )
أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ
ا نه آفريديمتان از آب سست خوار . ( 20 )
فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ
و درآورديمش به قرارگاه استوار . ( 21 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : بارانهاى .
( 2 ) - ن : « معلوم » ندارد ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن و ت : كه چه روز قضا را .
( 4 ) - ن : فرستيم ت : مانند متن است .