76 - سورة الدهر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئاً مَذْكُوراً
برآمد بر آدم مدتى « 1 » از زمان ، كه نبود چيزى ياد كردهء خلقان . ( 1 )
إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ
ما آفريديم آدمى را از آب پشت پدر ،
أَمْشاجٍ
آميخته با آب رحم مادر . و قيل آميخته در وى چهار طبع گرم و سرد ، و خشك و تر ؛
نَبْتَلِيهِ
از بهر ابتلا و امتحان را ،
فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً
و گردانيديمش شنوا بينا . ( 2 )
إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ
ما نموديمش را [ ه ]
إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً
[ تا بود ] يا شاكر نيكو يا نسپاس تباه . ( 3 )
إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَلاسِلَ وَ أَغْلالًا وَ سَعِيراً
ما آماده كرديم « 2 » مر « 3 » كافران را سلسلهها و غلها و آتش برافروخته . ( 4 )
إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً
نيك مردان در بهشت مىآشامند از قدحى كه شراب وى با كافور آميخته . ( 5 )
عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ
از چشمهاى كه مىخورند از وى بندگان خاص خداوند ،
هامش
( 1 ) - اصل : مدت .
( 2 ) - ن : كردهايم .
( 3 ) - ن : « مر » ندارد .