وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ
و گردانيده مىشود بر ايشان مشربهها و ساغرهاى سيمين ،
كانَتْ قَوارِيرَا
كه نمايد از روى روشنى آبگينهگين ،
قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ
آبگينههاى به حقيقت نقرهگين ؛
قَدَّرُوها تَقْدِيراً
مقدّر كرده اين ساغرها به مقدار كفها نه سبك و نه گران ، و مقدّر كرده شراب وى به قدر در باى نه زيادت و نه نقصان . ( 15 - 16 )
وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا
و شراب داده شوند از قدحى كه باشد « 1 » مزاج وى زنجبيل . ( 17 )
عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا
از چشمهاى در وى « 2 » نام وى سلسبيل . ( 18 )
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ
و مىگردند بر ايشان غلامانى بر آن « 3 » هيئت پيوسته مانندگان ، و قيل گوشوار و پيرايه بر نهادگان . ( 19 )
إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً
چون بينىشان ، مرواريد هياشيده « 4 » پندارىشان ،
وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
و چون بينىشان در بهشت يافتههاشان « 5 » ، بينى نعمت فراوان ، و ملك بزرگ بيكران . ( 20 )
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ
زبر ايشان جامههاى سندسين « 6 » ، و استبرقين ،
وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ
و پيرايه نهاده شده باشند دستبرنجنهاى سيمين ؛
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
و بدهدشان پروردگارشان « 7 » شراب طهور ،
إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً
اينست مر شما را جزا و هست سعى شما مشكور . ( 21 - 22 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : « كه باشد » ندارد .
( 2 ) - ن : « در وى » ندارد .
( 3 ) - اصل : بر از .
( 4 ) - ن و ت : پاشيده .
( 5 ) - ن و ت : و چون بينى يافتههاشان .
( 6 ) - اصل : سندس .
( 7 ) - ن : ايشان .