ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى
بازگشت سوى كسهاى « 1 » خويش خرامان خرامان . ( 33 )
أَوْلى لَكَ فَأَوْلى ثُمَّ أَوْلى لَكَ فَأَوْلى
واى بر تو به وقت مردن ، و واى بر تو به وقت به « 2 » گور بردن ؛
باز واى بر تو به وقت به قيامت آوردن ، و واى بر تو به وقت به دوزخ سپردن . ( 35 - 34 )
أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً
« 3 » ا مىپندارد آدمى ، كه مهمل مانده شود در زمى « 4 » . ( 36 )
أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى
ا نبود پاره آبى برده « 5 » از پشت پدر ، و سپرده به « 6 » رحم مادر . ( 37 )
ثُمَّ كانَ عَلَقَةً
باز خونى « 7 » شد بسته ،
فَخَلَقَ فَسَوَّى
صورت كردش خداى عزّ و جلّ با هفت اندام درست با يكديگر پيوسته . ( 38 )
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى
پيدا « 8 » آورد از اين اصل جفتان [ را ] نران و مادگان را .
( 39 )
أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى
ا نيست اين اهل « 9 » بر آنك باز زنده كند مردگان را .
( 40 )
هامش
( 1 ) - ن : كسان .
( 2 ) - ن : « به » ندارد .
( 3 ) - ن : « ا » ندارد .
( 4 ) - اصل :
زمين - ن : زمر و ما آن را بواسطه وزن قافيه از نسخه « ت » اصلاح كرديم .
( 5 ) - ن و ت : مرده .
( 6 ) - ن : در .
( 7 ) - اصل : خون .
( 8 ) - ن : پديد .
( 9 ) - ن : اين توانا ت : توانا .