فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
چون تمام خواند بر تو جبرئيل به فرمان ما همچنان ياد گير خواندههاى وى . ( 18 )
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ
باز بر ماست بيان معنىهاى وى . ( 19 )
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ
حقا كه دوست مىداريت دنيا را . ( 20 )
وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ
و مىمانيت عقبى را . ( 21 )
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ
بوند رويها آن روز تازه و تابان . ( 22 )
إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ
و به پروردگار خويش نگران . ( 23 )
وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ
و بوند رويها آن روز در ترشى و ناخوشى افكنده . ( 24 )
تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ
مىدانند كه پيش آيدشان كارهاى پشت شكننده . ( 25 )
كَلَّا إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ
حقا كه چون جان به استخوانهاى سينه رسد « 1 » . ( 26 )
وَ قِيلَ مَنْ راقٍ
و گفته شود ، كه كيست كه اين بيمار را افسون « 2 » كند ؛ و قيل گفته شود ، كه كيست كه جان وى بردارد « 3 » ؛ فرشتگان رحمت ، يا فرشتگان عقوبت . ( 27 )
وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ
و داند كه اين فراق است از تن و جان ، و از خانومان ، و از اهل و فرزندان ، و از خويشان و دوستان . ( 28 )
وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
و ساق بر ساق بر پيچيد ، و قيل سختى بر سختى « 4 » در پيوندد ، و قيل رنج دنيا با رنج آخرت جمع شود . ( 29 )
إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ
به جزاى پروردگار تست بردن وى ، بعد مردن وى . ( 30 )
فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى
تصديق نكرد ابو جهل به قيامت ، و نه نماز آورد و عبادت . ( 31 )
وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
و ليكن دروغ داشت و روى بگردانيد از ايمان . ( 32 )
هامش
( 1 ) - ن : برسد .
( 2 ) - ن : فسون .
( 3 ) - ن و ت : بر آرد .
( 4 ) - ن : به سختى .