است . ( 5 )
يَسْئَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ
مىپرسد كه كى بود [ روز ] قيامت ، بر سبيل هزل و سخريّت . ( 6 )
فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ
چون ديده خير [ ه ] شود . ( 7 )
وَ خَسَفَ الْقَمَرُ
و ماه گرفته و تيره شود . ( 8 )
وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ
و جمع كرده شوند آفتاب و ماه به يك جاى بر سر خلقان ، و قيل جمع كرده شوند در صفت بردن روشنايى ايشان . ( 9 )
يَقُولُ الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
گويد آدمى آن روز رستخيز ، كه « 1 » كجاست جاى گريز . ( 10 )
كَلَّا لا وَزَرَ
حقا كه اندخسواره [ اى ] نيست در آن مكان . ( 11 )
إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
به حكم پروردگار تست آن روز قرار كار « 2 » خلقان . ( 12 )
يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّرَ
خبر داده شود آدمى آن روز بدانچه « 3 » پيش فرستاد از افعال خود ، و سپس ماند از آثار بد ؛ و قيل بدانچه « 7 » پيش فرستاد از مالها به قيامت از بهر خويش را . و آنچ « 8 » سپس ماند از مالها ميراث مر خويش را . ( 13 )
بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
بلك آدمى بر تن خويش حجت پيداست ، كه هر اندامى از وى بر وى گواست . ( 14 )
وَ لَوْ أَلْقى مَعاذِيرَهُ
و اگر چند آويخته بود پردهها ، و پنهان كرده [ بود ] كردهها . ( 15 )
لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
مجنبان يا محمد زفان « 4 » خويش به خواندن قرآن به تعجيل ، آنگاه كه به تو وحى مىرساند جبرئيل . ( 16 )
إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ
از « 5 » ماست جمع كردن حفظ « 6 » وى در دل تو ، و خواندن جبرئيل بر تو .
( 17 )
هامش
( 1 ) - ن : « كه » ندارد .
( 2 ) - ت : قرارگاه - ن : مانند متن است .
( 3 ) - ن : بدانج
( 4 ) - ن و ت : زبان .
( 5 ) - ن : بر .
( 6 ) - ن : بحفظ .
( 7 ) - ن : بدانج
( 8 ) - ن : بدانج