به هر « 1 » چيزى بينا . ( 19 )
أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ
يا كيانند اينها كه شما را سپاهند و عدّت ،
يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ
كه عذاب خداى عزّ و جلّ از شما دفع كنند و كنندتان نصرت ،
إِنِ الْكافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ
نهاند كافران مگر در فريب و غفلت . ( 20 )
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ
يا كيست آنك روزى دهدتان ، اگر خداى عزّ و جلّ روزى خويش بازدارد به حرمان ،
بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ
بلك « 2 » سر در نهادهاند در طغيان ، و رميدن « 3 » از ايمان . ( 21 )
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
ا آنك مىرود نگوسار بر روى خويش ناآگاه از حال پيش و چپ و راست ، وى رهبرندهتر يا آنك مىرود ايستاده بر راه راست . ( 22 )
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ
بگو يا محمّد وى است آن خداى كه بيافريدتان ،
وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ
و دادتان گوشها و چشمها و دلها و اندك مىآريت شكر آن . ( 23 )
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
بگوى وى است آن خداى كه بيافريدتان در زمين و به جزاى وى بازگردانيده شويت بدان جهان ،
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
و مىگويند كى بود اين وعده بگوييت اگر هييت راستگويان .
( 24 - 25 )
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ
بگوى كه علم وقت وى به نزد خداوند است عزّ و جلّ و علا « 4 » ،
وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
و منم ترسانندهء پيدا . ( 26 )
هامش
( 1 ) - ن : بر هر .
( 2 ) - ن : بلكه .
( 3 ) - ن : رميده .
( 4 ) - ن : خداوندست تعالى .