67 - سورة الملك
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ
بزرگ است آن خداى كه وى است پادشا ،
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و وى است بر هر چيزى توانا . ( 1 )
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ
آنك وى بيافريد « 1 » مرگ مردگان را ، و زندگى زندگان را ، و قيل بيافريد اين جهان « 2 » و آن جهان را ، و قيل بيافريد نطفه و علقه و مضغهء مرده را ، و تمام كرد صورت با جان زنده را ؛
لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
تا امر و نهى كندتان ، و [ به ] بندگى كردن و بنده بودن خواندتان . و پيدا كند آنچه « 3 » به علم ازلى خويش دانست كه كيست از شما نيكوكارتر ؛ و راسترفتارتر ،
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ
و وى است عزيز و آمرزگار ،
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
آنك بيافريد هفت آسمان زبر يكديگر طبقههاى هموار استوار ؛
ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ
نبينى در آفريدهء خداى عزّ و جلّ اضطرابى و اختلافى ،
فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ
باز بر ديده را « 4 » به ديدن آسمان تا بينى هيچ شكافى ؟ ( 2 - 3 )
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ
باز باز بر ديده را « 5 » به ديدار ، ديگر [ بار ] ، و باز ديگر بار ؛
هامش
( 1 ) - ن و ت : آفريد .
( 2 ) - ن : جهان را .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : « را » ندارد .
( 5 ) - ن : « بازبر ديده » .