كافران و عاصيان .
وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً
و هر كه ايمان آرد « 1 » ، و عمل صالح دارد ،
يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ
خداى عزّ و جلّ از وى بديهاى وى در گذارد ؛
وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
و درآردش در بوستانهايى كه مىرود در زير كوشكها و درختان وى در جويها آبهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها أَبَداً
جاويدانان « 2 » در آن ،
ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
اين رستگارى عظيم است به حقّ ايشان . ( 9 )
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
[ و ] آنها كه كافر شدند ،
وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
و آيات ما را منكر شدند ؛
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
آنهااند دوزخيان .
خالِدِينَ فِيها
جاويدانان « 6 » در آن ،
وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
و بد جاى « 3 » بازگشتى آتش سوزان . ( 10 )
ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
نرسد به بندگان بلايى مگر به علم پادشا ،
وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ
[ و ] هر كه از خداى عزّ و جلّ بيند تقدير آن بلا ، ره نمايد دلش را به تسليم و صبر و رضا ،
وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
و خداى است عزّ و جلّ به هر چيزى دانا . ( 11 )
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
و طاعت داريت خداى را عزّ و جلّ در هر چه فرمود ، و طاعت داريت رسول و را در هر چه نمود ؛
فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
اگر روى بگردانيت از پيش رفتن فرمان ، بر رسول ما رسانيدن پيداست « 4 » نه به جبر در آوردن به « 5 » ايمان . ( 12 )
اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
خداى يكى است نه خداى مگر وى ،
وَ عَلَى اللَّهِ
هامش
( 1 ) - ن : آورد .
( 2 ) - ن : جاودانان .
( 3 ) - اصل : بد جايى .
( 4 ) - اصل : بسنده است ، كه با توجه به معنى آيه و هم از دو نسخهء ديگر اصلاح شد .
( 5 ) - ن و ت : « به » ندارد .
( 6 ) - ن : جاودانان .