وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ
و چون بينىشان خوش آيدت ديدارهاشان ،
وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ
و اگر سخن گويند گوش دارى به گفتارهاشان ؛
كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ
گويى كه ايشانند چوبهاى چفسانيده بر چيزى ، چون جمادى بىتميزى « 1 » .
يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ
پندارند هر بانگى را كه هست برايشان ،
هُمُ الْعَدُوُّ
و ايشانند دشمنان ،
فَاحْذَرْهُمْ
خويشتن نگه « 2 » دار [ از ] ايشان ؛
قاتَلَهُمُ اللَّهُ
هلاك كناد « 3 » شان « 4 » آفريدگار خلق « 5 » ،
أَنَّى يُؤْفَكُونَ
چگونه بازگردانيده مىشوند از حق . ( 4 )
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ
و چون گفته مىشود مر ايشان را كه بياييت ، تا آمرزش خواهد مر شما را رسول خداى از آنچه « 6 » كرديت ؛
لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ
سرها را « 7 » برگردانند ،
وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ
و بينى تو ايشان را [ روى ] برگردندگانند « 8 » ، و ايشان كبركنندگانند . ( 5 )
سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ
يكسان است بر ايشان اگر آمرزش خواهى يا نخواهى مر ايشان را ،
لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
هرگز نيامرزد خداى عزّ و جلّ اين منافقان را ،
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
خداى عزّ و جلّ راه راست ندهد فاسقان بر فسق مصرّباشندگان را . ( 6 )
هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لا تُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا
ايشان آنانند كه ياران خويش را مىگويند ، كه « 9 » نفقه مكنيت بر آنها « 10 » كه به نزد رسول خداىاند تا درپراكنند ؛
وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مر خداى راست
هامش
( 1 ) - ن : تمييزى .
( 2 ) - ن : نگاه .
( 3 ) - ن و ت : هلاك كند .
( 4 ) - ن : « شان » ندارد .
( 5 ) - اصل : خلقان ، كه از دو نسخه ديگر و هم بواسطه و زن ، آن را اصلاح كرديم .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن : « را » ندارد .
( 8 ) - ن و ت : بينىشان كه روى بگردانند .
( 9 ) - ن : « كه » ندارد .
( 10 ) - ن : بر اينها .