63 - سورة المنافقون
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ
چون مىآيند به سوى تو منافقان روزگار ،
قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ
مىگويند گواهى مىدهيم و گويند سوگند مىخوريم كه تويى رسول آفريدگار ؛
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ
و خداى عزّ و جلّ مىداند كه تو رسول و يى چنانك ايشان بر زفان « 1 » مىرانند ،
وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ
و خداى عز و جل گواهى مىدهد كه منافقان دروغگوياناند ، چه در دل به خلاف اين مىدارند . ( 1 )
اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً
سوگندان خويش را سپر ساختهاند ،
فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و مردمان را از راه رضاى خداى عزّ و جلّ بازداشتهاند ،
إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
ايشان بدكارى مىكنند . ( 2 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا
اين بدان است كه ايشان ايمان آوردند به ظاهر ،
ثُمَّ كَفَرُوا
باز كافر شدند در سر ؛
فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ
مهر نهاده شد بر دلهاى ايشان « 2 » ،
فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ
پس ايشان تأمّل نمىكنند در وعد و وعيد قرآن . ( 3 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : بر زبان .
( 2 ) - ن : شان .