مىدارند مر آنها را كه هجرت كردند سوى ايشا [ ن ] ،
وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا
و نمىيابند در دلهاى خويش خارخاريى و دشواريى بدانچه « 1 » داده شدند مهاجريان ،
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
و ايثار مىكنند آنها را بر خويشتن و اگر چه ايشان را حاجتمندى بود بدان ،
وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
و هر كه نگاه داشته شود از زفتى تن خويش آنهااند رستگاران . ( 9 )
وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ
و مر آنها راست كه آيند سپس ايشان ،
يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ
و گويند اى پروردگار ما بيامرز مر ما را و مر برادران « 2 » ما را آنها را « 3 » كه سبقت كردند « 4 » بر ما به ايمان ،
وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا
و در دلهاى ما غل و غش منه به حقّ آن گرويدگان « 5 » ،
رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
اى پروردگار ما تويى رحيم [ و ] بخشاينده بر بندگان . ( 10 )
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا
ا نمىبينى يا محمد منافقان را ،
يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
كه مىگويند مر برادران خويش جهودان را ،
لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ
اگر بيرون « 6 » كرده شويت ما بيرون « 8 » آييم با شما ،
وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً
و طاعت نداريم در ميان « 7 » شما هرگز هيچكس را
وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ
و اگر حرب كنند با شما نصرت كنيمتان ،
وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
و خداى عز و جل گوايى مىدهد كه ايشانند
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - اصل : و مردان .
( 3 ) - ن : « را » ندارد .
( 4 ) - ن : « كردند » ندارد .
( 5 ) - ن و ت : گروندگان
( 6 ) - ن : برون .
( 7 ) - ن و ت : در ماندن .
( 8 ) - ن : برون .