59 - سورة الحشر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
بر پاكى خداى تعالى دليل داد هر چه در آسمانها و هر چه در زمينهاست ،
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
وى عزيز و حكيم بىهمتاست . ( 1 )
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ
وى است آن خداى كه بيرون « 1 » آورد كافران اهل كتاب را از خانههاشان ، يعنى جهودان بنى النّضير را به شكستن پيمان ،
لِأَوَّلِ الْحَشْرِ
به نخستين آواره كردنى كه بود به حقّ - عهدشكنندگان .
ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا
گمان نبرده بوديت شما اى مؤمنان كه ايشان را با آن عدّت و شوكت كه داشتند بايد بيرون [ شدن ] از اينجاى ،
وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ
و ايشان گمان بردند كه حصارهاشان بازدارد از ايشان عذاب خداى .
فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا
آمدشان عذاب خداى عز و جل از آنجا كه گمان نمىبردند ،
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ
و ترس در دلهاشان « 2 » افكند تا خانههاى خويش به دستهاى خويش و دستهاى « 3 » مؤمنان ويران مىكردند ؛
فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : ايشان .
( 3 ) - ن : و به دستهاى .