و خداوند است تعالى ، بر هر چيزى توانا . ( 6 )
ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى
آنچه « 1 » غنيمت داد خداى عز و جل مر رسول خويش را از اهل ديههاى مكه ، يعنى فدك و خيبر و بنى النّضير و [ بنى ] قريظه ؛
فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ
خمس وى مر خداى راست و مر رسول و را ،
وَ لِذِي الْقُرْبى
و مر خويشان رسول [ و ] را ،
وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ
و يتيمان را ، و درويشان را ، و غريبان را ، و باقى مر غازيان را .
كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ
خداى عز و جل اين قسمت خود كرد ميان اين مستحقّان ، تا نبود دست به دست داده ميان توانگران [ تان ] .
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ
و آنچه « 5 » دادتان رسول بگيريت ،
وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
و آنچه « 6 » از وى بازداشتتان از وى بازاستيت ؛
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
و بترسيت از خداى عز و جل چه خداى عز و جل سخت عقوبت است ، در « 2 » حقّ آنكس كه بىتقيّت است .
( 7 )
لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ
مر آن درويشان مهاجران را كه بيرون « 3 » كردندشان كافران ، از خانههاشان و مالها [ شان ] ،
يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً
و ايشان مىجويند از خداى عز و جل فضل و رضوان ،
وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و نصرت مىكنند دين خداى « 4 » و رسول و را به تن و سود و زيان ،
أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
آنهااند ايشان راستان . ( 8 )
وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ
و مر آن انصاريان را كه جاى گرفتند به مدينه و قرار كردند بر ايمان ، پيش از آمدن مهاجريان ،
يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ
دوست
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : به .
( 3 ) - ن : برون .
( 4 ) - ن : خداى را .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آنج .