چون خواهيت كه با رسول راز گوييت ، پيش از آن راز گفتن صدقه دهيت ؛
ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ
آن مر شما را بهتر ، و از گناه پاككنندهتر .
فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا
اگر نيابيت ،
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
خداى عزّ و جلّ آمرزنده و بخشاينده است « 1 » اگر ندهيت . ( 12 )
أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ
ا بترسيديت كه پيش از راز گفتن خويش صدقهها دهيت ،
فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ
چون نكرديت و برداشت خداى عزّ و جلّ اين از شما نماز به كنيت ، و زكات بدهيت ،
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و خداى را و رسول و را طاعت داريت ،
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
و خداى عزّ و جلّ داناست بدانچه « 2 » مىكنيت . ( 13 )
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
ا نمىبينى آن منافقان را ، كه به دوستى گرفتند آنها را كه خداى عزّ و جلّ بر ايشان به خشم است يعنى جهودان را .
ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لا مِنْهُمْ
نهاند اين منافقان از شما مؤمنان ، و نه از ايشان جهودان ؛
وَ يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
و به دروغ سوگند مىخورند ، و ايشان مىدانند . ( 14 )
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذاباً شَدِيداً إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
آماده كرده است خداى عزّ و جلّ مر ايشان را عذاب سخت در آتش سوزان ، و بدكارى آنچه « 3 » مىكنند ايشان . ( 15 )
اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً
سوگندان خويش را سپرى خويش ساختند ،
فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و مردمان را از راه مسلمانى بازداشتند ،
فَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
مر ايشان راست عذاب خواركننده بدانچه « 4 » كردند . ( 16 )
هامش
( 1 ) - ن : « است » ندارد .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : بدانج .