لا تَعْلَمُونَ
ما تقدير كرديم مرگ در ميان شما بندگان ، و نهييم ما غلبهكردگان ،
بر آنك بيافرينيم به جاى شما همچون شما ديگران ، و بگردانيم صورتهاى شما را بدانچه « 1 » شما ندانيت از آفريدگان . ( 60 - 61 )
وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى
و دانستهييت آفرينش نخستين ،
فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ
چرا پند نمىگيريت بدين . ( 62 )
أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ
چه مىگوييت در آن كشت كه مىكنيت در جهان . ( 63 )
أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ
ا شما مىرويانيتش يا ماييم رويانندگان . ( 64 )
لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً
اگر بخواهيم آن را ريزهريزه كنيم به كلّيت ،
فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ
روز گذاريد در عجب و گويند در حسرت . ( 65 )
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
گوييت ماييم افكندگان در عقوبت ، و گويند در غرامت . ( 66 )
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
بلك ماييم بىبهرهكردگان از نعمت . ( 67 )
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ
چه مىگوييت در آن آبى كه مىخوريت همگان . ( 68 )
أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ
ا شما فرودآورديتش « 2 » يا ماييم فروفرستندگان .
( 69 )
لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً
اگر بخواهيم آن را طلخ و شور گردانيم ،
فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ
چرا نمىآريت شكر آن كه مىدهيم . ( 70 )
أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ
چه مىگوييت در آن آتش كه بيرون « 3 » مىآريت از شاخههاى درختان . ( 71 )
أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ
ا شما آفريديت درخت و را يا ماييم
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن : فرو - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : برون .