55 - سورة الرّحمن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ
خداوند رحمن ،
آموخت مؤمنان را قرآن . ( 1 - 2 )
خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ
آفريد آدم را
و گويند محمّد را و گويند آدمى را و آموختش بيان . ( 3 - 4 )
الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ
آفتاب و ماه بر شمار راست مىروند . ( 5 )
وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ
و ستارگان آسمان و درختان زمين مر خداى را سجده مىآرند .
( 6 )
وَ السَّماءَ رَفَعَها
و بلند برداشت آسمان را ،
وَ وَضَعَ الْمِيزانَ
و در زمين ترازو نهاد صلاح ستد و داد خلقان را . ( 7 )
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ
و گفت از حد در مگذريت در ترازو . ( 8 )
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ
و بر پاى داريت سنجيدن به عدل و كم مسنجيت چه راستى است نيكو « 1 » . ( 9 )
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ
و زمين را بگسترد از بهر خلق را . ( 10 )
هامش
( 1 ) - اصل : « چه راست و نيكو » و همينطور است نسخهء ن ، ليكن ما متن ت : را اختيار كرديم .