53 - سورة النّجم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى
سوگند به ستاره چون فرورود ، و قيل سوگند به قرآن چون از آسمان آيد ، و قيل سوگند به مصطفى چون از معراج بازگردد ، و قيل سوگند به عالم چون به گور فرورود . ( 1 )
ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
كه نتافت يار شما محمد از راه و نه بگرايست ، بلك « 1 » راست باشيد چنانك مىبايست . ( 2 )
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى
و سخن نمىگويد به هواى تن . ( 3 )
إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
نيست وى مگر وحى « 2 » كه به وى رسانيده مىشود از من . ( 4 )
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى
آموختش جبرئيل نيك به نيرو ،
ذُو مِرَّةٍ
با آفرش « 3 » استوار نيكو ؛
فَاسْتَوى وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى
راست بايستاد جبرئيل در هوا ،
و وى در « 4 » كرانهء برتر از روى مشرق به دنيا « 5 » . ( 5 - 7 )
ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى
باز نزديك آمد جبرئيل به مصطفى ، و سر فرودآورد تا برساند به وى وحى پادشا . ( 8 )
هامش
( 1 ) - ن : بلكه .
( 2 ) - ن : وحيى كرده .
( 3 ) - ن : به آفرينش . ت : با آفرينش .
( 4 ) - ن : بر .
( 5 ) - ن و ت : از وى به مشرق به دنيا .