أَمْ لَهُمْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
يا مر ايشان را [ ست ] خدايى جز خداى ، پاك است خدا از آنچه « 1 » مىگويند مشركان . ( 43 )
وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً يَقُولُوا سَحابٌ مَرْكُومٌ
و اگر بينند پارهاى از آسمان افتاده ، گويند اين ابرى است زبر يكديگر نهاده . ( 44 )
فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ
بمانشان تا بينند آن روز را كه در وى هلاك كرده شوند . ( 45 )
يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
آن روز كه هيچ سود نداردشان دستان ايشان و نه ايشان نصرت داده شوند . ( 46 )
وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ
و مر اين مشركان را عذابى است پيش از آن : به قحط مبتلا گشتن ، و روز بدر گرفتن و كشتن ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
و ليكن بيشترين ايشان ندانند « 2 » آن . ( 47 )
وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ
و صبر كن بر حكم ما ،
فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا
چه تويى به ديدار و علم ما ؛
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ
و نماز آر و حمد آر خداى خويش را چون برخيزى از خواب شب « 3 » يعنى نماز بامدادين ، و از خواب روز يعنى نماز پيشين . ( 48 )
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ
و به شب « 4 » نماز آر و را يعنى نماز شام و نماز خفتن ،
وَ إِدْبارَ النُّجُومِ
و سنّت نماز بامدادين آر « 5 » وقت ستارگان فرورفتن . ( 49 )
هامش
( 1 ) - ن : از آنج .
( 2 ) - ن و ت : نمىدانند .
( 3 ) - ن : « شب » ندارد .
( 4 ) - ن : و شب .
( 5 ) - اصل : از .