الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ
آنها كه ايشانند در غلبهء جهل غافلان . ( 11 )
يَسْئَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ
مىپرسند كه كى است روز قيامت . ( 12 )
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
آن روز كه كنندشان در آتش عقوبت . ( 13 )
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ
بچشيت امروز عذابتان ،
هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ
اين آن عذاب است كه تعجيل وى مىخواستيت در آن جهان . ( 14 )
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
ترسكاران در بوستانها بوند و چشمههاى روان . ( 15 )
آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ
گيرندگان آنچه « 1 » دادشان پروردگارشان ،
إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ
چه بودند ايشان پيش از آن نيكوكاران . ( 16 )
كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ
[ آنك ] از شب اندكى خفتندى . ( 17 )
وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
و به سحرگاهها ايشان آمرزش خواستندى . ( 18 )
وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ
و درخواستههاشان حق بود مر خواهندگان را ، و مر ناخواهندگان بىبهره ماندگان را . ( 19 )
وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ
و در زمين علامتهاست مر بىگمانان را . ( 20 )
وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ
و در تنهاى شما نيز « 2 » آيتهاست ا نمىبينيت آيتهاى فراوان را .
( 21 )
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ
و در آسمانهاست روزى شما يعنى باران ،
وَ ما تُوعَدُونَ
و آنچه « 5 » وعده و وعيد كرده مىشويت از بهشت جاويدان « 3 » ، و دوزخ سوزان . ( 22 )
فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ
سوگند به خداى آسمان و زمين كه اين حق است ،
مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ
همچنان « 4 » گفتارى كه شما مىگوييت كه خداى آفريدگار
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن و ت : « نيز » ندارد .
( 3 ) - ن : جاودان .
( 4 ) - ن و ت : همچون آن .
( 5 ) - ن : آنج .