خداى بازگردنده ، و حدود شرع را نگاهدارنده . ( 32 )
مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ
هر كه از خداى عز و جل به غيب بترسد ،
وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ
و آيد با دلى كه به خداى عزّ و جلّ بازگردد . ( 33 )
ادْخُلُوها بِسَلامٍ
گفته شود مر ايشان را كه درآييت در وى « 1 » به سلامت ،
ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ
آن روز جاويدانگى « 2 » است در جهنّم و جنّت ،
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
مر ايشان را بود از « 3 » بهشت هر چه خواهند و به نزديك « 4 » ماست زيادت . ( 34 - 35 )
وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً
و چند هلاك كرديم پيش از ايشان از قرنهايى كه از ايشان گيرندهتر و قهركنندهتر بودند ،
فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ
در شهرها گشتند ؛
هَلْ مِنْ مَحِيصٍ
أو « 5 » از هلاك رستند و جستند . ( 36 )
إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ
اندرين پند است مر آن را كه دلى « 6 » عاقل است ، و گوش داشت به شنيدن قرآن و وى حاضر دل است . ( 37 )
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ
و آفريديم آسمانها و زمينها ، و آنچه « 7 » هست ميان اينها ؛ و در شش روز آفريديم ، و بدان مانده نشديم . ( 38 )
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
صبر كن اى سيّد رسولان ، بدانچه « 8 » مىگويند كافران ؛
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
و نماز آر شكر آفريدگار خويش را پيش از بر آمدن آفتاب يعنى نماز بامدادين ،
وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ
و پيش از
هامش
( 1 ) - ن : بدوى .
( 2 ) - ن : جاودانگى .
( 3 ) - ن : در .
( 4 ) - ن : و به نزد .
( 5 ) - « او » به جاى « ا »
( 6 ) - اصل : كه دل .
( 7 ) - ن : آنج .
( 8 ) - ن و ت : بر آنج .