بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ
از بعد آنك ظفر داد بر ايشان شما را ،
وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً
و هست خداى عزّ و جلّ بدانچه « 1 » مىكنيت بينا . ( 24 )
هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا
ايشانند آنها « 2 » كه كفر آوردند ،
وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ
و شما را از مسجد حرام بازداشتند ،
وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ
و هدى را از رسيدن به حرم منع كردند .
وَ لَوْ لا رِجالٌ مُؤْمِنُونَ وَ نِساءٌ مُؤْمِناتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ
و اگر نبودندى مردانى و زنانى « 3 » گرونده كه شما نمىدانستيت « 4 » [ شان ]
أَنْ تَطَؤُهُمْ
اگر نه آن بود « 5 » كه بسپرديتىشان ،
فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ
و برسيدى به شما بسبب آن ، تاوان و سرزنش كافران ، به كشتن همدينان بىدانستنتان ،
لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ
و از بهر اميد در آوردن بهشت [ و ] آوردن ايمان ،
لَوْ تَزَيَّلُوا
اگر جدا رفتندى آن مؤمنان ؛
لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً
عذاب كرديمى كافران را از ايشان ، به شمشير شما بدين جهان ، و به آتش دوزخ بدان جهان . ( 25 )
إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ
چون كردند كافران در دلهاى خويش حميّت ، حميّت جاهليّت ؛
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
فرستاد خداى عزّ و جلّ آرام دل بر رسول خويش و بر مؤمنان ،
وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى
و ثابت داشت بر ايشان كلمهء توحيد و ايمان ،
وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها
و بودند سزاوارتر بدان و اهل آن ؛
وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
و خداى عزّ و جلّ به هر چيزى داناست ، و علم بر كمال مر « 6 » و را ست . ( 26 )
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن : « آنها » ندارد .
( 3 ) - اصل : زنان .
( 4 ) - ن : نمىدانستندى - ت : نمىدانستيد .
( 5 ) - ن : بودى .
( 6 ) - ن : « مر » ندارد .