ايشان ،
وَ كُنْتُمْ قَوْماً بُوراً
و بوديت قوم نابكاران . ( 12 )
وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
و هر كه نيارد به خداى و رسول وى ايمان ،
فَإِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَعِيراً
ما آماده كرديم مر كافران را آتش سوزان . ( 13 )
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مر خداى راست پادشاهى آسمانها و زمينها ،
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
بيامرزد آن را كه خواهد و عذاب كند آن را كه خواهد از اهل اينها ؛
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
و خداى است عزّ و جلّ آمرزنده ، و بر بندگان بخشاينده . ( 14 )
سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انْطَلَقْتُمْ إِلى مَغانِمَ لِتَأْخُذُوها
هرآينه بگويند اين سپس ماندگان ، چون برويت به گرفتن غنيمتهاى خيبريان ،
ذَرُونا نَتَّبِعْكُمْ
بمانيتمان تا به دم آييمتان ،
يُرِيدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللَّهِ
مىخواهند تا برگردانند گفتهء خداى را كه رسول را گفت كه مبرشان .
قُلْ لَنْ تَتَّبِعُونا
بگو يا محمّد كه شما نياييت بر اثر ما بيقين ،
كَذلِكُمْ قالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ
همچنين گفت خداى عز و جلّ پيش از اين .
فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنا
هرآينه گويند شما بر ما حسد « 1 » مىكنيت در غنيمت ،
بَلْ كانُوا لا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا
بلك بر افتاده نيست مگر اندكى را از اين طبقت . « 2 » ( 15 )
قُلْ لِلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرابِ
بگوى مر سپس ماندگان را ، از اعرابيان [ را ] ؛ « 3 »
سَتُدْعَوْنَ إِلى قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ
هرآينه خوانده شويت به حرب قوم با مردانگى « 4 » عظيم در كار زار ،
تُقاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ
حرب كنيت با ايشان تا « 5 » اسلام آرند به يكبار .
هامش
( 1 ) - در اصل : بر حسد ، كه احتمال مىرود « پرحسد » باشد ، و ما آن را با توجه بمعنى آيه و هم از دو نسخهء ديگر اصلاح كرديم .
( 2 ) - ن و ت : خليقت
( 3 ) - ن :
از اين اعرابيان را .
( 4 ) - ن : مردانگيى .
( 5 ) - اصل : يا .