كافر شدند ، و از راه رضاى خداى بازداشتند ، و با كفر « 1 » مردند ، نيامرزدشان خداى آنچ كردند . ( 34 )
فَلا تَهِنُوا
سستى مكنيت
وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ
و به صلح بخوانيت
وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ
و شما برتران ،
وَ اللَّهُ مَعَكُمْ
و خداى عزّ و جلّ يار و نگهدارتان ،
وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمالَكُمْ
و كم نكند جزاى كردارتان . ( 35 )
إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ
زندگانى دنيا بازى است ، و كار مجازى است ؛
وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ
و اگر ثابت باشيت بر ايمان ، و بپرهيزيت از عصيان ، بدهدتان ثوابهاتان ،
وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ
و نخواهد از شما همه مالهاتان .
( 36 )
إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا
اگر همه مالها خواهد از شما و الحاح كند زفتى كنيت ،
وَ يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ
و پديد آرد آن كينهها كه در دل مىداريت . ( 37 )
ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
بيدار باشيت شما اى اينان « 2 » ، خوانده مىشويت تا نفقه كنيت در راه رضاى آفريدگار خلقان ؛
فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ
از شما كس است كه زفتى كند ،
وَ مَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ
و هر كه زفتى كند آن با تن خويش كند .
وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ
و خداى عزّ و جلّ بىنياز است و شما نيازمندان ،
وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ
و اگر روى بگردانيت ببردتان ، و بدل شما آرد ديگران ، و بازنبوند همچون شما زفتان . ( 38 )
هامش
( 1 ) - ن : و باز بر كفر .
( 2 ) - ن : انتان .