أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ
آنها آنانند كه خداى عز و جل مر ايشان را « 1 » لعنت كرد ، و گوش و چشم دلهاى ايشان را كر و كور كرد . ( 23 )
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ
ا تفكر نمىكنند در قرآن ،
أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
يا قفلهاست بر دلهاشان . ( 24 )
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ
آنها كه برگشتند ، و بازپس رفتند ، از بعد آنك حقّ اسلام شناختند ؛ ديو مىآرايد به نزد ايشان [ اعمال ايشان ] ، و دراز مىكند آمال ايشان . ( 25 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ
اين بدان است كه گفتند منافقان ، مر آن مشركان را « 2 » كه كراهيّت داشتند آمدن قرآن ،
سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ
هرآينه طاعت داريمتان در بعضى از كار ، يعنى در آنچه « 3 » مىسگاليت از هلاك مؤمنان در نهان نه در آشكار ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ
و خداى تعالى مىداند [ ر ] از منافقان و كفّار . ( 26 )
فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ
چگونه كنند آنگاه « 4 » كه قبض كنند جانهاى ايشان را فرشتگان ،
يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ
مىزنند عمودها بر رويها و پشتهاشان . ( 27 )
ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ
اين بدان است كه ايشان به دم رفتند آن چيزى را كه در وى است خشم خداى عز و جل ، [ و گران داشتند آنچ در وى است خشنودى خداى ]
فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ
نيست كرد عملهاى ايشان را خداى عزّ و جلّ . ( 28 )
هامش
( 1 ) - ن : « را » ندارد .
( 2 ) - ن : مر مشركانى را .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - اصل : آن كار - ن : آنگه .