تا بنگرند كه چگونه بود عاقبت آنها كه بودند پيش از اين ؛
دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
خداى عز و جل هلاك كردشان ،
وَ لِلْكافِرِينَ أَمْثالُها
و مر كافران ديگر راست همچنان .
( 10 )
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَّ الْكافِرِينَ لا مَوْلى لَهُمْ
اين بدانست كه خدا [ ى ] تعالى ناصر مؤمنان است ، و كافران را ناصر نيست و اين سخن بىگمان است . ( 11 )
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
خداى تعالى در آرد مؤمنان عمل صالح كنندگان را در بوستانهاى فراوان ، كه مىرود در زير كوشكها و درختان آن ، در جويها آبهاى روان .
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ
و كافران بر خو [ ر ] دارى بر مىگيرند از جهان ، و مىخورند همچون خوردن ستوران ،
وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ
و دوزخ باشگاه ايشان .
( 12 )
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ
و چند اهل شهرى كه ايشان باقوّتتر از اهل شهر تو مكّة ، آنها كه مضطر كردند ترا به بيرون « 1 » شدن « 2 » از وى به غربت ،
أَهْلَكْناهُمْ فَلا ناصِرَ لَهُمْ
هلاك كرديم آنها را و نبودشان كسى دهندهء نصرت . ( 13 )
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ
ا آنك « 3 » بر راه راست پيداست به هدايت خداى خويش ،
كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ
همچون « 4 » آن كسى بود كه آراسته گردانيده شد نزد وى بدى عمل وى و رفت به دم هواى خويش . ( 14 )
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ
صفت آن بهشت كه وعده است به حقّ متقيان آن است ،
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : شدند - ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : آنكه
( 4 ) - ن : همچو .