و وى مىگويد نيست اين سخنان ، مگر افسانههاى پيشينيان . ( 17 )
أُولئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
آنانند كه حقيقت شد برايشان وعيد عقوبت ،
فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ
با امّتان ديگر كه پيش رفتهاند از پريان و آدميان چه ايشانند زيانكاران و خاكساران به آخرت .
( 18 )
وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا
و مر همگنان راست درجات از آنچه « 1 » كردند ،
وَ لِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمالَهُمْ
و تا تمام دهدشان جزاى آنچه « 4 » آوردند ؛
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
و بر ايشان ستمى نرود ، در آنچه « 5 » از ايشان آمده بود . ( 19 )
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ
و آن روز كه عرضه كرده شوند كافران ، بر آتش سوزان ؛
أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها
گويند فرشتگان :
را نديت « 2 » شهوتهاتان در آن جهان ، و برخوردارى گرفتيت از آن .
فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ
امروز جزا داده شويت عذاب خوارى ،
بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ
بدان متكبّرى كه مىكرديت در زمين به ناحق و بدان نابكارى . ( 20 )
وَ اذْكُرْ أَخا عادٍ
و ياد كن يا محمد هود پيامبر را هم نسب عاديان را ،
إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقافِ
چون بترسانيد قوم « 3 » خويش را كه به احقاف بودند و آن ريگتودههايى كه باشگاه بود ايشان را .
وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ
و پيش رفته بودند رسولان پيش از وى ، و آمدند سپس وى ؛
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
[ كه ] مپرستيت مگر آفريدگار را ،
إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
چه من مىترسم بر شما از عذاب روز بزرگ اگر به جاى آورديت اصرار را . ( 21 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : كه رانديت .
( 3 ) - ن : مر قوم .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : آنج .