وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً
و فرموديم آدمى را در حقّ مادر و پدر به خوبى و حق دارى ،
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً
برداشت مادرش بارش به دشوارى ، و نهادش به دشوارى ،
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
و سى ماه مدّت بارش « 1 » و شيرخوارى ،
حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً
تا چون رسيد به كمال قوّت خويش و برنا شد ، و بازرسيد به چهل سالگى و تمام دانا و توانا شد .
قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ
گفت اى پروردگار من الهام ده مرا شكر آن انعامى كه ترا بر من است و بر پدر و مادر من تا بگزارم ،
وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ
و توفيق ده تا عمل صالحى كه تو پسندى بيارم ؛
وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي
و به صلاح آر مر مرا كارهاى فرزندانم ،
إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
چه من بازگشتم « 2 » به تو و من از مسلمانانم . ( 15 )
أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا
آنانند كه پذيرفته شود از ايشان نيكوترين آنچه « 3 » كردند ،
وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ
و در گذاشته شود بديهايى كه آوردند ؛ اينست حكم ما در بهشتيان ،
وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ
وعدهاى است راست كه وعده كرده شد به حقّ ايشان . ( 16 )
وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما
و آنك گفت مر مادر و پدر خويش را اف بر شما ،
أَ تَعِدانِنِي أَنْ أُخْرَجَ
وعده مىكنيتم كه بيرون « 4 » آورده شوم از گور به عقبى .
وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي
و گذشتند قرنها پيش از من ، و كس را نديدم بازگشتن ؛
وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ
و پدر و مادرش خداى را مىخوانند ، و هدايت از خداى تعالى مىخواهند ؛ و مىگويند فرزند را واى بر تو ايمان آر ،
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
چه راست است وعدهء آفريدگار ؛
فَيَقُولُ ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ
هامش
( 1 ) - ن : بار .
( 2 ) - ن : بازگشتهام .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : برون .