كفر و معصيت بازگرديت بىشك . ( 15 )
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ
و چون شما بازگرديت ما آن روز به « 1 » گرفتن بزرگتر بگيريم ، از شما انتقام كنيم ؛ و گويند اين گرفتن « 2 » بدر بود ، [ كه در وى كشش « 3 » سران اهل كفر بود ، و گويند اين روز قيامت بود ] و انتقام به دوزخ و دوام عقوبت بود . ( 16 )
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ
و گرفتيم پيش از مكّيان فرعونيان را ،
وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
و فرستاديم به « 4 » ايشان رسول گرامى را يعنى موسى بن عمران را .
( 17 )
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ
گفت به من سپاريت بندگان خداى را ، اسرائيليان را ، و به بندگى خويش مداريت ايشان را ؛
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
چه منم مر شما را رسول با امانت ،
وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ
و گردن مبريت از طاعت خداى تعالى چه آوردهام « 5 » به شما حجّت پيدا بر دعوى رسالت . ( 18 - 19 )
وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ
و من مىاندخسم به پروردگار [ خويش ] و پروردگار شما از آنك مرا بكشيت . ( 20 )
وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ
و اگر مرا استوار نمىداريت ، از من جدا رويت . ( 21 )
فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ
بخواند پروردگار خويش را و گفت اينها بر كفر مصرّانند . ( 22 )
فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ
فرمان آمدش كه به شب بر بندگان مرا اسرائيليان را كه فرعونيان شما را به دم آيندگانند . ( 23 )
هامش
( 1 ) - ن : كه .
( 2 ) - در اصل : گرفتنم .
( 3 ) - در اصل متن ن : كوشش - ت :
كشتن .
( 4 ) - ن : با .
( 5 ) - اصل : آوردهايم .