ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ
باز زبر سرش آب جوشان « 1 » مىريزيتش . ( 48 )
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ
بچش چه تويى عزيز و گرامى به نزد خويش .
( 49 )
إِنَّ هذا ما كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ
اين آن است كه در وى به شكّ مىبوديت در طول عهد خويش . ( 50 )
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ
هرآينه ترسكاران بوند در جاى با امان . ( 51 )
فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
در بوستانها و چشمههاى « 2 » روان . ( 52 )
يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ
مىپوشند [ از ] ديباى باريك و سطبر جامههاى الوان ،
مُتَقابِلِينَ
روى به روى يكديگر بر تختها نشستگان . ( 53 )
كَذلِكَ
همچنين بود حال ايشان ،
وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ
و يار كنيمشان با جفتان سياه چشمان فراخ چشمان . ( 54 )
يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ
مىخواهند در وى ميوههاى فراوان ، ايمنشدگان ، از عذاب دشمنان . ( 55 )
لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى
نچشند مرگ در آن جهان ، جز آن مرگ كه چشيدند در اين جهان ،
وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ
و نگه - داشتشان از عذاب دوزخ سوزان . ( 56 )
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ
و اين فضلى است از پروردگار تو « 3 » ،
ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
اينست رستگارى بزرگوار
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ
آسان كرديم قرآن را به زفان « 4 » تو ،
هامش
( 1 ) - سوزان .
( 2 ) - ن و ت : چشمههاى آب .
( 3 ) - ن : « تو » ندارد .
( 4 ) - ن و ت : زبان .