فَأْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بياريت پدران ما را اگر هييت « 1 » راستگويان . ( 36 )
أَ هُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ
[ ا ] ايشان بهتراند يا تبّعيان ،
وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
و آنها كه بودند پيش از ايشان ،
أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
هلاك كرديمشان چه بودند جانيان . ( 37 )
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ
و نيافريديم آسمانها و زمينها را و آنچه در ميان ايشان است بازىكنندگان . ( 38 )
ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ
نيافريد [ يم ] شان مگر به حق و ليكن نمىدانند بيشترين ايشان . ( 39 )
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ
روز قيامت وقت جمع كردن ايشان است همگان . ( 40 )
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
آن روز كه سود ندارد خويشى خويشى را و دوستى دوستى را و نه نصرت كندشان . ( 41 )
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ
مگر آنك بر وى رحم كند آفريدگار خلقان ،
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
چه وى است عزيز و بخشاينده بر بندگان . ( 42 )
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ
درخت زقوم
طعامى است از بهر كافر بزهمند ساخته ،
كَالْمُهْلِ
همچون « 2 » زر و سيم و روى گداخته ،
يَغْلِي فِي الْبُطُونِ
مىجوشد در شكمهاى ايشان « 3 » . ( 43 - 45 )
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
همچون جوشيدن آب جوشان . ( 46 )
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلى سَواءِ الْجَحِيمِ
گويند مر زبانيه را كه بگيريتش ، و بر روى كشان به درشتى و خوارى تا ميان دوزخ مىبريتش . ( 47 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : هستيد .
( 2 ) - ن : همچو .
( 3 ) - ن : شان .