به ديگر پيغامبران خويش ؛
ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ
نمىدانستى پيش از آمدن قرآن كه چه بود قرآن ،
وَ لَا الْإِيمانُ
و نه پيش از فرمودن به خواندن به ايمان كه چگونه بايد خواند « 1 » به ايمان .
وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا
و ليكن گردانيديم « 2 » قرآن را و گويند ايمان را نورى كه به وى راه نماييم « 3 » آن را كه خواهيم از بندگان خويش ،
وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
و تو راه مىنمايى به دين اسلام به بيان خويش . ( 52 )
صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و اين راه راه آن خداى است كه مرور است آنچه « 4 » در آسمانها و آنچه « 5 » در زمينهاست ؛
أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ
بدانك به خداى تعالى است بازگشت همه كارها ، به همه روزگارها . ( 53 )
هامش
( 1 ) - ن : خواندن .
( 2 ) - اصل : گردانيم .
( 3 ) - ن و ت : راه دهيم .
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : آنج .