وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ
و آنها كه مىگيرند به جز خداى تعالى معبودان ، خداى تعالى است ياددار و نگهدار كردار و گفتار و اسرار ايشان ،
وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
و نه اى تو بر ايشان بر گماشته به جبر كردن « 1 » بر ايمان .
( 6 )
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا
و همچنين وحى كرديم به تو قرآن به زفان « 2 » عرب ،
لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها
تا بترسانى اهل مكّه را و آنها را كه گرد بر گرد ويند از عقوبات ربّ ؛
وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ
و بترسانى از روز قيامت ، نيست در وى شك و شبهت .
فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ
گروهى « 3 » باشند در بهشت جاويدان « 4 » ، و گروهى « 8 » باشند « 5 » در دوزخ سوزان . ( 7 )
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً واحِدَةً
و اگر بخواستى خداى تعالى بكرديشان يك امّت و يك ملّت ، رونده به دوزخ يا به جنّت ؛
وَ لكِنْ يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ
و ليكن در آرد آن را كه خواهد در جنّت خويش ، به دادن هدايت خويش ؛ چون دانسته است به علم ازل از ايشان ، اختيار آن .
وَ الظَّالِمُونَ ما لَهُمْ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
[ و كافران را بماند در ضلالت ، و ببردشان به عذاب و عقوبت ، و نبودشان هيچ دوست و دهندهء نصرت : چون دانسته بود به علم ازل از ايشان ، اختيار آن ] . ( 8 )
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ
ا گرفتهاند به جز خداى تعالى خود را كسانى كه ولايت دارند ؛ و عذاب از ايشان بردارند « 6 »
فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَ هُوَ يُحْيِ الْمَوْتى
خداى تعالى است كه وى را بود و لا [ يت ] به كليّت ، روز قيامت ؛ و زنده كند « 7 » مردگان را ،
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و وى [ است ] بر هر چيزى توانا . ( 9 )
هامش
( 1 ) - ن : « كردن » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : به زبان .
( 3 ) - اصل : گروه .
( 4 ) - ن : جاودان .
( 5 ) - ن : « باشند » ندارد .
( 6 ) - ن و ت : بازدارند .
( 7 ) - ن : و وى زنده كند .
( 8 ) - اصل : گروه .