وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ
و آنها كه مجادله مىكنند در دين خداى تعالى از جهودان و ترسايان ، از بعد اجابت كردن مؤمنان ،
حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ
شبهت ايشان باطل است نزد پروردگار ايشان ؛
وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ
و بر ايشان است خشم مولى ،
وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ
و مر ايشان راست عذاب سخت به عقبى . ( 16 )
اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ
خداى تعالى كتاب « 1 » فرستاد [ مر اقامت حق را در كارهاى دينى ، و ترازو داد ] مر اقامت عدل را در معاملتهاى دنياوى ،
وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
و چه دانى تو مگر نزديك بود قيامت كه در وى بود جزاى حساب جاير و عادل ، و تميز « 2 » ميان اهل حق و ميان اهل باطل . ( 17 )
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها
به تعجيل قيامت مىخواهند ، آنها كه به وى نمىگروند ،
وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها
و آنها كه گرويدهاند از وى مىترسند ،
وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ
و راستى وى مىدانند :
أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ
بدانك آنها كه جدل مىكنند در بودن قيامت ، در ضلالتىاند دور از هدايت . ( 18 )
اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ
خداى تعالى نوازندهء بندگان خويش است ، و داننده و پوشندهء گناه خلقان خويش است ؛
يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
روزى دهد هر كرا خواهد چيز ، و نيز وى است قوى و عزيز . ( 19 )
مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ
هر كه كشت آخرت خواهد به كردن « 3 » طاعت ، بفزاييمش « 4 » در كشت و ثمرهء وى « 5 » هم به آخرت مثوبت ، و هم به دنيا نعمت .
هامش
( 1 ) - اصل : كتاب حق .
( 2 ) - ن : تمييز .
( 3 ) - ن : بكرد .
( 4 ) - ن : بفزايمش .
( 5 ) - ن : « وى » ندارد .