وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ
و خويشتن نمىپوشيديت از گواه شدن گوشهاتان ، و ديدههاتان ، و پوستها [ تان ] ،
وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ
و ليكن گمان مىبرديت كه « 1 » خداى تعالى نداند بسيارى از آنچه مىكرديت بدان جهان . « 2 » ( 22 )
وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ
و آن گمان شما كه مىبرديت « 3 » به خداى خويش هلاك كردتان ،
فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ
شديت از زيانكاران ، و خاكساران . ( 23 )
فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ
اگر صبر كنند دوزخ است جاى ايشان ،
وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ
و اگر خشنودى جويند سود نكند طلب رضاى ايشان . ( 24 )
وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ
و گماشتيم مر ايشان را ياران ، يعنى ديوان ، آراسته كردند مر ايشان را آنچه « 4 » پيش ايشان است از معصيتهاى فراوان ، و آنچه سپس ايشان است « 5 » يعنى سبك كردن « 6 » آمدن قيامت بر دلهاى ايشان . « 7 »
وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
و حقيقت شد بر ايشان وعيد دوزخ سوزان ،
فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ
با « 8 » امّتان ديگر كه پيش رفتند از پريان و آدميان ،
إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ
ايشان بودند از « 9 » زيانكاران و هلاكشدگان . ( 25 )
هامش
( 1 ) - ن : به .
( 2 ) - ن : عبارت « خداى . . . بدان جهان » را ندارد .
( 3 ) - در ن :
عبارت « و ان . . . مىبرديت » افتاده است
( 4 ) - ن : آنج .
( 5 ) - ن : همچنين عبارت « است . . . ايشان است » را ندارد .
( 6 ) - ن : كردند .
( 7 ) - ن : شان .
( 8 ) - اصل : با .
( 9 ) - « از » ندارد .