است از هر كلمه [ اى ] كه ياد كرده شود از اين نوع . ( 11 )
فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ
و تمام كردشان هفت آسمان در دو روز بعد آن چهار روز ، تا شد همه شش روز
وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها
و فرمود در هر اهل آسمانى « 1 » ، فرمانى ،
وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً
و آراست آسمان دنيا را به چراغان ، يعنى به ستارگان ؛ و نگه داشتش از افتادن ، و از بر آمدن ديوان و شنيدن سخن فرشتگان و كاهنان را خبر دادن .
ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
اينست تقدير قدير قديم ، كه عزيز است و عليم . ( 12 )
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ
اگر روى بگردانند مشركان ، بگوى ترسانيدمتان از عذاب آينده از آسمان ، با بانگ با هول بىامان ، كه به اول عقل برد و به آخر جان ، همچون « 2 » صاعقهء عاديان و ثموديان . ( 13 )
إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ
چون آمدند به ايشان رسولان ايشان ، پيش از آن ، و سپس از آن ،
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
كه جز خداى را مپرستيت اى كافران
قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً
گفتند اگر بخواستى خداى ما فرستادى فرشتگان
فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
و ماييم مر دعوى پيامبرى شما را منكران .
فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
اما عاديان گردنكشى كردند به ناحق در جهان ؛
وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً
و گفتند كى از ما بهقوّتتر ،
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً
ندانستهاند كه آن خداى كه ايشان را آفريد وى از ايشان با قوّت و باقدرتتر ؛
وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ
و بودند اينان ، آيات ما « 3 » منكران . ( 14 - 15 )
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً
فرستاديم بر ايشان بادى سرد با بانگ باهيبت ،
فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ
هامش
( 1 ) - ن و ت : به اهل هر آسمانى .
( 2 ) - ن : همچو
( 3 ) - ن : ما را .