آنچه « 1 » وعده مىكنيمشان يا از دنيا ببريمت به جزاى ماست بازگشت خلق . ( 77 )
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ
و ما فرستاديم رسولانى پيش از تو ،
مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ
از ايشان كس است كه قصّهء ايشان گفتيم با تو ، و از ايشان كس است كه نگفتيم قصّهء ايشان با تو
وَ ما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
و نبود مر پيامبرى را كه آيتى بياوردى « 2 » مگر آنچه « 6 » خداى تعالى بدادىشان « 3 » ،
فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ
چون آيد فرمان خداى تعالى حكم كرده شود به حق و زيان كنند و هلاك شوند آنگاه باطلكاران . ( 78 )
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعامَ
اللّه آن خداى است كه دادتان چهارپايان ،
لِتَرْكَبُوا مِنْها وَ مِنْها تَأْكُلُونَ
تا بر نشينيت برايشان ، و بخوريت از ايشان ،
وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ
و مر شما را در وى منفعتهاست از پشم و موى و پوست و شير و غير آن ،
وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ
و تا برسيت بر وى به حاجتى كه در دلهاى شماست يعنى به سفرها رويت ،
وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ
و بر وى و بر كشتيها برده مىشويت « 4 » . ( 79 - 80 )
وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ فَأَيَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ
و مىنمايدتان آيات « 5 » وحدانيّت خويش و تا ببينيت ، كدام آيت خداى تعالى منكر مىشويت . ( 81 )
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ
نمىروند در زمين ،
فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
تا بنگرند كه چگونه بود عاقبت آنها كه بودند پيش از اين ،
كانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ
بودند از ايشان بيشتر ، و به نيروتر
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : آوردى .
( 3 ) - ن : بدادشان .
( 4 ) - ن : « مى » ندارد .
( 5 ) - ن : آيت .
( 6 ) - ن : آنج .