هُوَ الْحَيُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
وى است زندهء پاينده نه خداى مگر وى بخوانيتش خالصكنندهء عبادت و طاعت را ، سپاس مر خداوند پروردگار اهل مملكت را . ( 65 )
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
بگو يا محمد مرا نهى است از عبادت آنچه « 1 » شما پرستيت « 2 » جز خداى ،
لَمَّا جاءَنِي الْبَيِّناتُ مِنْ رَبِّي
چون آمد به من از خداى من آيات روشن رهنماى ؛
وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ
و مرا فرمان است ، كه گردن نهم مر آن را كه پروردگار عالميان است . ( 66 )
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ
وى است آن خدايى كه بيافريد پدرتان را از خاك ،
ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ
باز نسل وى را « 3 » از آب پشت و باز از خون بسته و آن هر دو ناپاك .
ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا
باز بيرون « 4 » مىآردتان طفلان ،
ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ
باز بپروردتان تا برسيديت « 5 » به كمال قوّتتان .
ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخاً
باز تا شويت پيران ،
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ
و از شما كس است كه از دنيا برده شود پيش از آن ؛
وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى
و تا برسد هر يكى از شما به وقت نام برد [ ه ] ،
وَ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
و تا تفكر كنيت به عقلهاى خويش در اين آيات بيان كرده . ( 67 )
هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ
وى است آن خداى كه زياند و ميراند « 6 » ،
فَإِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
و چون تقدير كارى كرده بود گويدش بباش بباشد . ( 68 )
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ أَنَّى يُصْرَفُونَ
نمىنگرى سوى آنها كه جدل مىكنند ، در آيات خداى تعالى كه چگونه برگردانيده مىشوند . ( 69 )
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - ن : مىپرستيت .
( 3 ) - ن : ورا .
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - ن : برسيت .
( 6 ) - ن : بزياند و بميراند .