بخشودى « 1 » بر وى و آن است رستگارى عظيم . ( 8 - 9 )
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ
آنها كه كافر شدند « 2 » . چون به دوزخ درمانند ، و تن خويش را دشمن گيرند ، فرشتگانشان ندا كنند ، و گويند : دشمن داشتن خداى تعالى مر شما را آنگه كه به ايمان خوانده شديت « 3 » ، و نمىگرويديت ، بزرگتر از دشمن داشتن شما مر خود را كه اكنون در دوزخيت . ( 10 )
قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
گويند اى پروردگار ما بميرانيدىمان دو بار :
يكبار در صلب پدران ، و ديگر بار وقت سپرى شدن عمرمان . و زيانيدىمان دو بار :
يكبار سپس مرگ اصلى در دنيا ، و بار ديگر مر برانگيزانيدن را در عقبى . و قيل مرگ اول نزد سپرى شدن عمر است ، و مرگ دويم سپس زنده كردن از بهر سؤال در قبر است ، و حيات اول حيات در گور است ، و حيات دويم حيات يوم النّشور است .
فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا
مقر آمديم به گناهان خويش ،
فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ
هيچ سبيلى هست مر بيرون « 4 » آمدن را از اين عذاب و هوان خويش ؟ ( 11 )
ذلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ
اين عذاب جاويدان « 5 » بدان است كه چون به دنيا خداى تعالى را ياد مىكرديد ، به يگانگى تكذيب مىكرديت ،
وَ إِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا
و اگر وى را « 6 » شريك « 7 » مىگفتند تصديق مىكرديت :
فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
حكم مر خداوند پاك بزرگ راست ، و حكم وى به تعذيب و تخليد شماست . ( 12 )
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آياتِهِ
وى آن خداى است كه آيات خويش مىنمايدتان ،
وَ يُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ رِزْقاً
هامش
( 1 ) - ن : به خشنودى - ت : مانند متن است .
( 2 ) - ن و ت : كافرانند .
( 3 ) - ن : مىشديت
( 4 ) - ن : برون .
( 5 ) - جاودان .
( 6 ) - ن : ورا .
( 7 ) - ن و ت : شرك .