را .
وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ
و جدل كردند به باطل تا زايل كنند به وى حق را ،
فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ
بگرفتمشان و چگونه بود عقوبت من آن بدان خلق را .
وَ كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ
و همچنين حقيقت شد « 1 » وعيد پروردگار تو بر كافران ، كه ايشانند دوزخيان . ( 5 - 6 )
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ
آنها كه بردارندگان عرشاند ، و آنها كه طايفان گرد عرشاند ؛
يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
تسبيح و حمد مىآرند پروردگارشان را .
وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
و ظاهر مىكنند صدق ايمان را ،
وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا
و آمرزش مىخواهند مؤمنان را « 2 » .
رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً
و مىگويند اى پروردگار ما رحمت و علم تو به هر چيزى رسنده است ،
فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا
بيامرز مر آن را كه از شرك برگردنده است
وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ
و به راه رضاى تو رونده است ؛
وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ
و نگاه دارشان ، از عذاب دوزخ سوزان . ( 7 )
رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ
اى پروردگار ما و درآرشان به بهشت جاويدان « 3 » ، كه وعده كردهايشان ؛
وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
و با آنها كه پارسايانند از پدران ايشان ، و جفتان ايشان ، و فرزندان ايشان ،
إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
چه تويى [ تو ] عزيز حكيم ،
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ
و نگه دارشان از عذاب اليم ،
وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
و هر كرا نگه داشتى از عقوبتهاى آن روز « 4 »
هامش
( 1 ) - ن : « شد » ندارد .
( 2 ) - ن : مر مؤمنان را .
( 3 ) - ن : جاودان .
( 4 ) - اصل : وزر ، كه با توجه بمعنى آيه و دو نسخهء ديگر اصلاح شد ، گرچه « وزر » نيز مفيد معنى مىتواند باشد .