و مىفرستد شما را روزى از آسمان ؛
وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
و پند نگيرد ، مگر آنك به خداى تعالى بازگردد . ( 13 )
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
بخوانيت خداى تعالى را به اخلاص ايمان ، و اگر چه كراهيت مىدارند اين كافران . ( 14 )
رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ
وى بلند گردانندهء درجههاى مطيعان است ، و خداوند عرش و ملك و سلطان است ،
يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
مىفرستد وحى به فرمان خويش ، بر هر كه مىخواهد از بندگان خويش ؛
لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ
تا بترساند آن رسول خلق را از روز قيامت ،
آن روز كه آشكارا بوند در آن صعيد سياست .
لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ
پوشيده نشود بر « 1 » آفريدگار . از ايشان هيچ كار .
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ
منادى ندا كند به فرمان ، كى راست امروز ملك و سلطان ؟ به يكبار جواب دهند همگان : مؤمنان و كافران ، پادشاهان و رعيّتان ،
لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
مر يك خداى راست كه وى است قهّار همه پادشاهان . ( 15 - 16 )
الْيَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ
امروز جزا داده شوند هر تنى بدانچه « 2 » كرد .
لا ظُلْمَ الْيَوْمَ
ستم نرود امروز بر كسى در جزاى آنچه « 3 » آورد ؛
إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ
خداى تعالى زود شمار است ، و اگر چه شمردهها بسيار است .
( 17 )
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ
و بترسانشان از روز قيامت كه نزديك است به خلق ،
إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ
آنگاه كه دلها برسد به حلق ؛
كاظِمِينَ
همه فروكشيده دم ، و برگشته از غم ؛
ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ
نبود مشركان را « 4 »
هامش
( 1 ) - ن : از
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : آنج .
( 4 ) - ن : مر مشركان را .