ابراهيم و اسحاق و يعقوب را ، آن خداوندان توانايى و بينايى قلوب را . ( 45 )
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ
ما خالص گردانيديمشان به خاصيّتى و آن پند دادن بود به احوال آن جهان ،
وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ
و ايشان نزد ما بودند از گزيدگان و خوبان و نيكان . ( 46 - 47 )
وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ
و ياد كن اسماعيل و يسع و ذا الكفل را ،
وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ
و همه از گزيدگان بودند و شايستهء هر جاه و فضل را ؛
هذا ذِكْرٌ
و اين پند است همگان را ،
وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ
و جاى بازگشت نيكو است مر ترسكاران را ،
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ
بوستانهاى مقيم است گشاده درهاى وى مر ايشان را . ( 48 - 50 ) .
مُتَّكِئِينَ فِيها
تكيهكردگان در وى بر تختها ملوكوار ،
يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ
مىخواهند در وى ميوههاى بسيار ، و شرابهاى بىشمار . ( 51 )
وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ أَتْرابٌ
و نزد ايشان جفتان خوابانيده ديده از ديدن اغيار ، همزادان و همبران به صورت « 1 » و سيرت و رفتار ،
هذا ما تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسابِ
اين وعده كردهء شماست به روز شمار . ( 52 - 53 )
إِنَّ هذا لَرِزْقُنا ما لَهُ مِنْ نَفادٍ
اين عطاى ماست ، مر شما را سپرى شدن نيست اين عطا را
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمِهادُ
اين متقيان راست ، و بد جاى بازگشتن كه مر « 2 » گردن بردگان راست ،
دوزخ كه درآيند به وى و بد قرارگاه دوزخ كه مر ايشان راست . ( 54 - 56 )
هذا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَ غَسَّاقٌ
اينست خوردن ايشان بخورندش آن فسّاق ، شراب حميم و طعام غسّاق . ( 57 )
هامش
( 1 ) - اصل : هم بران صورت . . . - ن و ت : و برابر ان به صورت . . .
( 2 ) - ن : « مر » ندارد