إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ
نبودند همه مگر دروغگوى دارندگان همهء رسولان ، واجب شد عقوبت من بر ايشان . ( 14 )
وَ ما يَنْظُرُ هؤُلاءِ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً
و نمىپايند اينها مگر يك بانگ عقوبت را ، و گويند بانگ نفخ صور و آمدن قيامت را ؛
ما لَها مِنْ فَواقٍ
نبود آن را راحتى و گويند فترتى ، و گويند رجعتى . ( 15 )
وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ
و گفتند اى پروردگار ما ، معجل كن ما را بهرهء عذاب ما ، پيش از روز حساب ما ، و گويند معجل كن ما را صحيفهء كردار ما ، پيش از روز شمار ما . ( 16 )
اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
صبر كن بر آنچه « 1 » مىگويند ، و بدان رنج دل تو مىجويند ؛
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ
و ياد كن بندهء ما داود با قوّت را ،
إِنَّهُ أَوَّابٌ
چه وى هميشه بازگردنده بود به ما . ( 17 )
إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ
ما مسخّر كرديم كوهها را تا با وى تسبيح مىآوردند شبنگاه « 2 » و چاشتگاه ،
و مرغان را گرد كرديم نزد وى تا همه به موافقت وى بازمىگشتند هرگاه . ( 18 - 19 )
وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ
و قوى گردانيديم ملك وى را ، و داديمش نبوّت و علم قضا . ( 20 )
وَ هَلْ أَتاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ
ا رسيده است به تو خبر آن خصمان ، كه خويشتن را در افكندند در آن محراب « 3 » ناگهان « 4 » . ( 21 )
إِذْ دَخَلُوا عَلى داوُدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ
چون در آمدند بر داود و ترسيد از ايشان
قالُوا لا تَخَفْ خَصْمانِ بَغى بَعْضُنا عَلى بَعْضٍ
هامش
( 1 ) - ن : آنج .
( 2 ) - در حاشيهء متن اصلى « شبانگاه » نوشته شده است .
( 3 ) - ن و ت : عبادتگاه .
( 4 ) - ن : ناگاهان .