بندگان ما ؛ كه بودند رسولان ،
كه ايشا [ ن ] بودند نصرتدادگان . ( 171 - 172 )
وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ
و آنك سپاه ما بوند غلبهكنندگان . ( 173 )
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ
روى از حرب ايشان بگردان ، تا وقت آمدن فرمان . ( 174 )
وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
و بينىشان كه چگونه شوند چه هرآينه ببينندشان . ( 175 )
أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ
ا به عذاب ما شتاب مىكنند كافران . ( 176 )
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ
چون عذاب فرودآيد به درگاه ايشان ، بد بامدادى بامداد وعيدكردگان . ( 177 )
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ
و مدّتى « 1 » روى از ايشان بگردان . ( 178 )
وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
و ببين چه هرآينه بينندشان « 2 » . ( 179 )
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
پاك است پروردگار عزيز تو از آنچه « 3 » صفت مىكنند ناسزاگويان . ( 180 )
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
و درود بر پيامبران . ( 181 )
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
و سپاس مر خداى تعالى را كه وى است پروردگار عالميان .
( 182 )
هامش
( 1 ) - اصل : مدت .
( 2 ) - ن : ايشان .
( 3 ) - ن : آنج .