شما ، و تحكّم در نفوس و اموال و اهالى و اولاد شما . ( 6 )
ما سَمِعْنا بِهذا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ
نشنيده « 1 » بوديم اين سخن توحيد در ملت پدران خويش كه هست آخرين ملتهاى گذاشتگان « 2 » ،
إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ
نيست مگر اين ساختهء دروغ و بهتان . ( 7 )
أَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنا
ا فرستاده شد بر محمد قرآن ، از ميان همگان
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي
بلك « 3 » ايشان در گمانند از كتاب من ،
بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ
بلك « 7 » نچشيدهاند عذاب من . ( 8 )
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ
يا به نزد ايشان است « 4 » ، خزانههاى رحمت خداى [ تو ] كه عزيز و با بخشش فراوان است . ( 9 )
أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
يا مر ايشان راست ملك آسمانها و زمينها ، و آنچه « 5 » هست در ميان اينها ،
فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ
پس برشو ندا به درهاى آسمان .
( 10 )
جُنْدٌ ما هُنالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ
و اگر بر شوند ، سپاهى بوند ايشان آنجا هزيمتكردگان ، از جنس گروههاى ديگر از دشمنان . ( 11 )
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ
دروغگوى داشتند پيش از اينها نوح پيامبر را نوحيان ، و هود پيامبر را عاديان ، و موسى پيامبر را فرعون استوار ملك و سلطان ،
وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ
و صالح پيامبر را ثموديان ، و لوط پيامبر را لوطيان « 6 » ، و شعيب پيامبر را نيستانيان ،
أُولئِكَ الْأَحْزابُ
آنها بودند جمعشوندگان در تكذيب رسولانشان . ( 12 - 13 )
هامش
( 1 ) - ن : نشنوده .
( 2 ) - در « ن » نيز همينطور خوانده مىشود - ت : گذشتگان .
( 3 ) - ن : بل كه .
( 4 ) - اصل : ايشان نست .
( 5 ) - ن : آنج .
( 6 ) - ن : آن لوطيان .
( 7 ) - ن : بل كه .